در سال ۱۹۸۴، نفت شب آلبوم نمادین خود به نام بادبان‌های قرمز در غروب را منتشر کرد. آنها به یک تور بی‌وقفه در سراسر کشور پرداختند و موسیقی خام و الکتریکی را اجرا کردند که تخیل جوانان استرالیایی را دوباره زنده کرد. در همان سال، خواننده اصلی آنها، پیتر گارت، تصمیم به کاندیداتوری برای کرسی سنا از حزب خلع سلاح هسته‌ای گرفت. با فشار فزاینده برای متعادل کردن تقاضاهای موسیقی و سیاست، این سال سالی بود که می‌توانست بزرگ کند، اما تقریباً نابود کند، مهم‌ترین گروه راک و رول استرالیا. سی سال در حال ساخت و شامل تصاویری که هرگز دیده نشده از گروه در صحنه و خارج از آن، نفت شب: ۱۹۸۴ داستان ناگفته سالی است که نمادین‌ترین گروه راک استرالیا ملت را به باور در قدرت موسیقی برای تغییر جهان الهام بخشید.