خط داستانی
سفری به پایان دهه شصت روانی - رویاها، سفرها، فیلم ها و موسیقی - زمانی که عشق تنها چیزی بود که لازم بود. از سال ۱۹۶۷ تا ۱۹۷۰، انقلاب هیپی آثاری به یادماندنی ارائه داد، آنتِم های بزرگ، رویدادهای مهم، روابط جنسی آزاد و کت و شلوارهای پشمی افغان عظیم. موسیقی با گروه درزها بود؛ جانی میلتون ملکه هیپی ها؛ و جهان با آهنگ شماره یک که توسط آرتور براون اجرا شد، در آتش روشن شد. هیپی ها در بزرگترین فستیوال یعنی وودستاک از صحنه کنار رفتند و توسط LSD و عشق آزاد به دنیا نشان داده شدند. کل تجربه به صورت فیلمی به کارگردانی دِنِس هاپر و پیتر فوندا به تصویر کشیده شد در حالی که هیپ ها به شرق رفتند و در پیروان بیتلز به هند رفتند.