آلی وارث «شخصی بی‌زمان شادی» می‌شود، فروشگاهی که مادر بزرگش جوی در دهه‌های ۱۹۴۰ برای فروش نوشته‌های چاپی دست‌ساز افتتاح کرده بود. این فروشگاه نمادی از عشق، خدمات و فداکاری است. آلی که به دردهای جوی نسبت به فروشگاه می‌نگشت، با بنیت خواهر روحی قدیمی آشنا می‌شود تا میراث مادر بزرگش را حفظ کند. در ادامه، اراده آلی و بنیت برای گام‌های بعدی با مداخله‌ای الهی مواجه می‌شود و هر دو با نگاهی تازه به سرنوشت فروشگاه و خود می‌نگرند.