کارولین داریان، دختر ژیزل پلکوت، به فاجعه‌ای که خانواده‌اش را لرزاند نگاه می‌کند: به مدت ده سال، پدرش مادرش را دارو زده تا او را به تجاوزهایی که توسط غریبه‌های استخدام شده از اینترنت انجام می‌شد، وادار کند. این پرونده رسوایی تسلیم شیمیایی را افشا می‌کند، عملی که در آن مهاجمان، معمولاً نزدیک به قربانیان، از داروهای تجویزی یا بدون نسخه برای ارتکاب جنایات خود استفاده می‌کنند. این پدیده، که به دور از حاشیه است، قربانیانی با پروفایل‌های متنوع را تحت تأثیر قرار می‌دهد...