در یکی از نامه هایش نویسنده فرناندو سا بین تلاش می کند پیچیدگی دوستی اش کلاریس لیسپِکتور را توصیف کند. در این فرایند، فرناندو در خیال خود پرسه می زند و مرز بین واقعیت و خیال را در فرایند هنری اش مبهم می سازد.