سرباز

قهرمان جنگ روسیه و اوکراین دارای نشانه‌های کلاسیک سندرم پس از ضربه است. بروزهای عاطفی غیرقابل کنترل، انزوا، توهمات، هیچ‌کس نمی‌خواهد با او ارتباطی داشته باشد. هیچ‌کس به او نیاز ندارد: نه دولت و نه بستگانش. به جز مدیر آسایشگاه. پرونده سرباز مورد توجه خاص یک مقام دولتی قرار می‌گیرد که ناگهان به آسایشگاه می‌آید. زیرا بینش‌های پسر نه تنها توهمات هستند، بلکه نشانه‌هایی هستند که به کشف سرنوشت دیگر سربازان مفقود کمک می‌کنند. مشخص می‌شود که این کارمند دولتی درد خود را پنهان کرده است. به طرز عجیبی، سرنوشت‌های زندگی این افراد مختلف به طور غیرمنتظره‌ای به هم می‌پیوندد.