بهشت ساخته دست انسان

تِسزیا برای هزاران سال از میان بیابان بزرگ عبور کرده است. از همان آغاز حضور انسان در کنار ساحلش، او سعی کرده است این رودخانه روشن را به خدمت بگیرد. او از آبش نوشید، آن را آبیاری کرد، قطع و تراشید و هموارش کرد. و پنجاه سال پیش او را متوقف کرد تا به یک مخزن بزرگ تبدیل شود. او آن روز بیش از حد نمی‌دانست که کارش جهانِ تیسزا باستانی را به صدا درخواهد آورد. به خاطر آب رودخانه، یک اکوسیستم منحصر به فرد خلق شده است. انسان ساخت، طبیعت ساخت. بنابراین بهشتی ساخته شد که آدمی نام آن را در ذهن خود دارد: دریاچه تیسزا. راوی فیلم، دیوتر ایازوک، تماشاگر را به دست می‌برد و در طول هر چهار فصل می‌گذرد تا نشان دهد این مکان ویژه در طول دهه‌ها چه شده است. میلیون‌ها پرنده و ماهی خاص در اینجا ساکن شده‌اند و vegetation متراکم ساحل رودخانه روشن را سبز کرده است. امروزه کژرفتگی‌های وحشی، دریاچه‌های داخلى با آب سیاه، هزارتوی نی‌ها و هزاران جزیره یادآور تیسزای باستانی است.