پرتره

کارگردان درباره پدر و مادرش پرس و جو می کند که زندگیشان خصوصییشان چه بوده است آنها متعلق به نسلی هستند که با ظلم و فلاکت پیوسته است ازدواج تا مرگ از هم جدا نشوند با وجود اینکه اغلب کنار هم دیده می شوند پاسخ می دهند اما تنها به صورت مستقل این است که نگاهی زیبا و سیاه و سفید به هویت منشا و حافظه دارد