به آرامی از چهره‌هایت فراموش می‌کنی

دو مرد، کنارهٔ یک کاناپه و تاجی از نامه‌ها. با استفاده از ابزارهای مینیمالیستی، این فیلم داستان دو برادر را روایت می‌کند که بین تبعید در کشور بیگانه و مقاومت در زیرزمین در تردیدند. ما را به زمانی می‌برد که انقلاب در ایران قدرت را به دست گرفت و زندگی میان خطوط را روایت می‌کند. دنیل أصدی فایزی داستان پدر و برادرانش را با استناد به نامه‌هایی که ۳۰ سال در زیرزمین مانده‌اند ترسیم می‌کند.