داستان‌هایی از صمیمیت یک فضای خصوصی که به صفحه نمایش منتقل شده‌اند. ما چگونه به عنوان مادران، پدران یا فرزندان هستیم. داستان‌هایی از درد، امید، عشق یا مواجهه با آنچه هرگز مواجه نشده‌ایم. شهادت‌های نگران‌کننده، اما همچنین پر از انسانیت. بحران‌ها ما را وادار به تفکر می‌کنند و نشانه‌ای از آنچه هستیم به جا می‌گذارند، در صورتی که دیگر وجود نداشته باشیم. یادداشت‌های بصری که فیلمی درباره وجود ما و آنچه می‌گوییم زمانی که تمام قطعیت‌ها فرو می‌ریزند، تشکیل می‌دهند.