خط داستانی
در دهه هشتاد خلافکاران نوجوان و ترک تحصیلکردگان به معضلهای اجتماعی بزرگی تبدیل میشدند. مدرسه دریایی توسوکا دانشآموزان را با تربیتی شدید تربیت میکرد، که تنبیه بدنی هم شامل حالشان بود. با این حال پس از مرگها و ناپدید شدن تعدادی از شاگردان، مدیر مدرسه که زمانی قهرمانی به نظر میرسید، به شکل شرور قضاوت میشد. با دنبال شدن دوربین به مدرسه و فلسفههایش از زوایای گوناگون، تنبیه بدنی ظاهراً ممنوع شده بود، اما توسوکا هنوز اصول تربیت بیامان را بهترین راه برای کمک به رشد کودکان اجتماعیناهماهنگ و عاطفی آسیبدیده میدانست. با این وجود واکنشها هنوز ادامه دارد و فاجعهای دیگر رسانهها را وادار به بازاندیشی درباره نقش مدرسه در نگرشهای کمرحمتر امروز به تنبیه بدنی میکند
