استخر

زنی در انتهای عمیق استخر خالی و غیر قابل استفاده ایستاده است. او صورت و شکمش را با دست‌هایش می‌بلعد تا خون را از بین ببرد. دست‌هایش را بر بازوی دراز شده مردی می‌گذارد که او را به فضا بلند می‌کند و در جایی که او سقوط می‌کند، او را می‌گیرد. یک مارزا از طریق آب نفس می‌كشد، شاخه‌های دریایی به وسیلهٔ صدا، پوست و فیلترهای نفس او را باز و بسته می‌کند. زنی این سبز را در آغوش می‌فشارد و آن را در برابر بدن نگه می‌دارد. هنگامی که شنا می‌کند زیر آب نفس می‌کشد.