مریم با مادرش مای در جزایر قناری زندگی می‌کند، سه هزار کیلومتر از بارسلونا که محل زندگی میگل گالاردو است. گاهی میگل و مریم با هم به تعطیلات می‌روند و یک هفته را در یک اقامتگاه در جنوب گرن کاناریا می‌گذرانند، مکان نسبتاً نادری که مهمانان معمولاً پدر تنها و دختر چهاردهم سالهٔ اُتیستیک نیستند. این داستان یکی از سفرها است، اما بالاتر از همه روایت اصلی و بامزه‌ای است که درباره چگونگی زندگی با ناتوانی توضیح می‌دهد.