خط داستانی
ضروری نیست تا توکان د پلانتیر، تهیهکننده مشهور فرانسوی، معرفی شود. از لحظهٔ مرگش ایدهای پدید آمد تا جرقهای را که بهتازگی از میان رفته بود نگه دارد، متمرکز کند و آن را به چالش بکشد. این کار از طریق صدها مصاحبه در طول نزدیک به سی سال انجام شد تا معمای این متفکر را بازسازی کند که با ظاهر بازیگرانهٔ شوقانگیزش که هنر و زندگی را مانند جشن میستود، بهطور بینظیری به خود وفادار بود و از زمینهٔ فرهنگیای با آن آبیاری شده اجتماعی میکرد که او را به میدان گستردهٔ سینما میبرد. انرژی، شوق و ارادهٔ بیوقفهٔ او باید مخاطب را برانگیزَد، حرکت دهد، روشن کند، شگفتزده سازد و تفکر را تغذیه کند، فراتر از زمینهٔ حرفهای که در آن بود و به دورانی که به شدت به آن نیاز داشت.
