انتظار برای کامبوجا

از سقوط رژیم خونین خمر سرخ در سال هزار و نهصد و هفتاد ونه، کامبوج با دشواری برای یافتن هویت و بازسازی جامعه خود روبه رو شده است. انتظار برای کامبوجا مصاحبه ها و گفتگوهایی با شهروندان گوناگون را به نمایش می گذارد که بسیاری از آنها نمادی از تغییر و امید هستند و برخی همچنان به ایده خمر سرخ پایبندند. تصاویر زیبایی فرهنگی از طریق رقص آیینی و آواز به عنوان همراهی قدرتمند با تصاویر خام درگیری ها نمایش داده می شوند. تلاش برای بازگرداندن فرهنگ، حقوق فردی و آزادی از جمله مضامین پررنگ فیلم است و تصاویر اردوگاه های امداد و سازمان های آزادی بخش به عنوان کوشش های تغییر نشان داده می شوند.