«جست‌وجو برای اسب‌ها» فیلمی است درباره دوستی بین کارگردان و یک ماهیگیر که در جنگ داخلی بوسنی ناشنوای شده و برای زندگی تنها به دریاچه پناه برده است. کارگردان، فرزند پدری بوسنیایی، در برقراری ارتباط دچار مشکل است زیرا گویش مادری‌اش را به دلیل لکنت شدید از دست داده است. با وجود محدودیت‌های گفتاری و شنوایی، پیوندی میان این جوان و ماهیگیر قد کشیده و او دنیای دریاچه‌اش را با مخاطب در میان می‌گذارد: پر از ماهی کدوهای بزرگ، اسب‌های وحشی، سکوت‌های وسیع و رعدوبرق‌های خطرناک. برای ماهیگیر، دریاچه نماد کناره‌گیری از کشوری شکسته و زمینی از جنگ است؛ اما برای کارگردان، دقیقاً به معنای بازگشت به همان مکان شکسته و زادگاه پدرانش است. آن‌ها به دنبال راه‌هایی برای برقراری ارتباط می‌گردند و دوربین واسطه‌ی ارتباط فزاینده‌شان می‌شود. با شکل‌گیریِ شکلِِ نوعی غرب آرام، «جست‌وجو برای اسب‌ها» مستند شاعرانه‌ای درباره trauma، بقا و پیوند است.