خط داستانی
آزمایشگاه بندرگاه نتیجه بیش از ده هزار عکس، فیلم خانوادگی سوپر ۸ و نوارهای صوتی کاپش برای بازپرسی است که پدر کارگردان مارینا لوتز در طول پرورش فرزندش در منهتن دهههای ۱۹۶۰ و ۱۹۷۰ ساخته است. آرشیویی آرام و در عین حال هیجانانگیز که خودِ او حالا آن را مرتب و بازمیسازد. شهوتنگاری پدر به خود او علیه خودش برمیگردد، در حالی که یک پرترهٔ شخصی جسور بهطور همزمان از «فیلمهای خانگی» که تا حدودی مبتلا به رابطهٔ نامشروع است رشد میکند. نتیجهٔ آن افشای خانوادگی است که به سادگی از ذهن فرامیافتد و به شکلی هوشمند و بینظیر سوالی را مطرح میکند دربارهٔ حق دیده نشدن — سؤالی که در روزگار حاضر نیز مربوطتر شده است.