میدان

یک مجسمه مرموز که بازمانده از نظام سیاسی گذشته است و در میان بوته‌های میدان پنهان شده. روزی مجسمه شروع به ارتباط با عابران می‌کند. در ابتدا آرام زمزمه می‌کند و صدای زیبایش منبع لذت می‌شود. اما به زودی، بلندتر و بلندتر شروع به خواندن می‌کند. متن ترانه مجسمه به تدریج واضح‌تر می‌شود: «می‌خواهم سوالی از شما بپرسم.» برای اجتناب از مواجهه با مسائل دشوار، این موضوع باعث شکایت، سوءتفاهم و خشم جامعه می‌شود.