این فیلم با مصاحبه‌های معاصر و تصاویر آرشیوی و نوارهای صوتی، داستان این است که در سال ۱۹۶۷ وقتی بندش بیچ بویز در خارج از کشور با موفقیت به تور موسیقی می‌پرداخت، بریان ویلسون درپی گشودن مرزهای موسیقی پاپ با پیگیری تازه برای آهنگ میانی به نام «لبخند» بود. آلبوم جدید قرار بود «لبخند» نامیده شود. این پروژه از نظر موسیقی و شعر فراتر رفت و قرار بود از آلبوم سِرِگِنت پِاپِرِت بیاتلز جلو بزند. اما بریان نتوانست این پروژه را به اعضای گروه خود بفروشد و بازگشتند. پروژه کنار گذاشته شد و افت شدید ویلسون به افسردگی، مصرف مواد، انزوا و چاقی آغاز شد. بیش از سی سال بعد، ویلسون اعلام کرد که در سال ۲۰۰۴ «لبخند» به‌صورت کامل به صحنه خواهد آمد. این فیلم داستان یک هنرمند صدمه‌دیده اما در حال بهبود است که بزرگترین اثرش را روشن می‌کند.