ادگار نویل

ادگار نویل رومری، کنت برلانگا دوئرو (۱۸۹۹-۱۹۶۷) دیپلمات، نمایشنامه‌نویس و کارگردان فیلم اسپانیایی بود. او را یکی از بهترین کارگردانان اسپانیا پس از جنگ می دانند. زندگی نویل را می توان پر حادثه تلقی کرد. نویل پس از شرکت کوتاهی در جنگ ریف به عنوان یک هوسر، وارد دنیای هنری شد و با چهره هایی مانند خوزه لوپز روبیو، لوئیس بونوئل، فدریکو گارسیا لورکا، مانوئل دو فالا و سالوادور دالی دوست شد.در همان زمان در سال 1922 دیپلمات شد و به لطف آن به دور دنیا سفر کرد تا اینکه در لس آنجلس اقامت گزید. در آنجا با چارلز چاپلین آشنا شد که او را به عنوان نویسنده به صنعت معرفی کرد. در دهه 1930، او به اسپانیا بازگشت و با کونچیتا مونتس، که بیشتر فیلم هایش را با او می ساخت، رابطه عاشقانه ای برقرار کرد. با این حال، جنگ داخلی آغاز شد و نویل به عنوان یک دیپلمات در لندن به جمهوری خدمت کرد و در عین حال به عنوان جاسوس کار کرد.یا طرف شورشی پس از کشف، او فرار کرد تا اینکه به منطقه شورشیان رسید، جایی که خدمات تبلیغاتی انجام داد. پس از پایان جنگ، و پس از مدتی در ایتالیا، در ماربلا اقامت گزید و فیلم‌ها و نمایشنامه‌های بسیار خوبی را در همه ژانرها ضبط کرد که برجسته‌ترین نمونه‌های آن عبارتند از زندگی روی یک نخ (1945)، برج هفت قوز (1944)، جنایت خیابان بوردادورس (1946)، مستند تحسین‌شده (1925)نمایشنامه رقص (1952) و سپس به فیلم تبدیل شد. استعداد نویل اغلب به دلیل دیدگاه‌های سیاسی ادعایی‌اش و این واقعیت که بسیاری از آثار او برای دهه‌ها گم شده در نظر گرفته می‌شد ناشناخته مانده است. با این حال، به لطف تلاش‌های Filmoteca Española، می‌توان بسیاری از فیلم‌های او را بازیابی کرد و اصالت پشت این شخصیت جالب را کشف کرد.