کینویو تاناکا

کینویو تاناکا (田中 絹代 تاناکا کینویو، ۲۹ نوامبر ۱۹۰۹ – ۲۱ مارس ۱۹۷۷) بازیگر و کارگردان ژاپنی بود.

تاناکا در شیمونوسکی، استان یاماگوچی، ژاپن به دنیا آمد. او در هفده سالگی با حضور در یک رویای شرم آور اثر هاینوسوکه گوشو به بازیگری برجسته تبدیل شد. او نقش های اصلی را در فیلم یاسوجیرو اوزو من فارغ التحصیل کردم، اما... در سال 1929، Aiyoku no ki Gosho در سال 1930 و در سال 193 در ژاپن بازی کرد.ناطق، همسر همسایه و من، به کارگردانی گوشو.

او رابطه کاری نزدیکی با کارگردان کنجی میزوگوچی داشت و نقش‌هایی در 15 فیلم او داشت، از جمله نقش‌های اصلی در زندگی اوهارو (1952)، اوگتسو (1953) و سانشو بالیف (1954). رابطه کاری آنها زمانی پایان یافت که میزوگوچی با توصیه انجمن کارگردانان ژاپن به استودیوی نیک کاتسو برای استخدام او به عنوان کارگردان مخالفت کرد. با وجود این، تولید hدومین فیلم به عنوان کارگردان پیش رفت، اما تاناکا هرگز میزوگوچی را نبخشید و دلایل رفتار او نامشخص است. او همچنین در فیلم ریش قرمز آکیرا کوروساوا (1965) نقش مادر نوبورو یاسوموتو را بازی کرد. او برای بازی در فیلم سانداکان شماره 8 کی کومایی برنده جایزه بهترین بازیگر زن بیست و پنجمین جشنواره بین المللی فیلم برلین در سال 1975 شد. آخرین حضور او در سینما در سال 1976 در فیلم کیتا نو میساکی به کارگردانی کی کومایی بود.

تاناکا دومین زن ژاپنی بود که موفق شدپس از ساکان تازوکو (1904-1975) به عنوان کارگردان سینما. اولین کار کارگردانی او در فیلم نامه عاشقانه در سال 1953 بود و پنج فیلم دیگر در این نقش ساخت.