از ویکی پدیا، دانشنامه آزاد

آلیس وایت (متولد آلوا وایت، 25 اوت 1904 - 19 فوریه 1983) یک هنرپیشه آمریکایی بود. حرفه او شامل فیلم‌های صامت اواخر و فیلم‌های صوتی اولیه بود.

پس از ترک مدرسه، وایت منشی و "دختر فیلمنامه" کارگردان جوزف فون استرنبرگ شد. او همچنین به عنوان اپراتور تابلو برق در باشگاه نویسندگان هالیوود کار می کرد. پس از درگیری با فون استرنبرگ، وایت رفت و برای چارلی چاپلین کار کردخیلی زود تصمیم گرفت او را جلوی دوربین بگذارد.

شخصیت حبابی و سرزنده او منجر به مقایسه با کلارا بو شد، اما حرفه وایت به کندی پیشرفت کرد. رابرت کی کلپر در کتاب خود، فیلم‌های صامت، 1877-1996: راهنمای انتقادی برای 646 فیلم نوشت: "برخی منتقدان گفته‌اند که خانم وایت یک کلارا بوو سیم دوم بود. در واقع، خانم وایت نوع جذابیت خاص خود را داشت و بازیگری لذت‌بخش بود، در حالی که کلارا به شیوه‌ای منحصر به فرد خودش بود.بوو نقش اصلی و شعله ور مو قرمز را بازی می کرد، آلیس وایت بیشتر یک بلوند حباب دار و سرزنده بود.

او پس از بازی متوالی از فلپرها و جویندگان طلا، توجه کارگردان و تهیه کننده مروین لیروی را به خود جلب کرد که پتانسیل را در او دید. اولین نمایش او در فیلم ببر دریا (1927) بود. فیلم های اولیه او شامل Show Girl (1928) بود که همراهی موزیکال Vitaphone داشت اما دیالوگ نداشت و دنباله موزیکال "Talkie" آن Show Girl.در هالیوود (1930)، هر دو توسط برادران وارنر و هر دو بر اساس رمان های جی پی مک اوی منتشر شد. در این دو فیلم وایت در نقش «دیکسی دوگان» ظاهر شد. در اکتبر 1929، مک آووی کمیک استریپ دیکسی دوگان را با شخصیت دیکسی که مدل موی "کلاهی" و ظاهری شبیه به بازیگر لوئیز بروکس داشت آغاز کرد. وایت همچنین از خدمات «مجسمه‌ساز زیبایی» هالیوود سیلویا از هالیوود برای خوش فرم بودن استفاده کرد.

وایت در فیلم The Girl from Woo حضور داشتlworth (1929) که نقش یک کارمند آواز را در بخش موسیقی فروشگاه Woolworth دارد. کارن پلانکت-پاول در کتابش به یاد می‌آوریم وولورث: تاریخچه نوستالژیک معروف‌ترین فیلم‌های پنج و سکه‌ای جهان می‌نویسد: «First National Pictures این موزیکال 60 دقیقه‌ای را به‌عنوان ویترینی برای آلیس وایت بازیگر تازه‌کار تولید کرد.

او در سال 1931 فیلم‌ها را ترک کرد تا توانایی‌های بازیگری‌اش را بهبود بخشد، و در سال 1933 بازگشت تنها به دلیل آسیب دیدن حرفه‌اش توسط یک آسیب‌دیدگی.آندالی که به دلیل درگیری او با بازیگر دوست پسر جک واربرتون و همسر آینده سای بارتلت فوران کرد. اگرچه او بعداً با بارتلت ازدواج کرد، اما شهرت او خدشه دار شد و پس از آن فقط در نقش های مکمل ظاهر شد. در سال‌های 1937 و 1938، نام او در انتهای فهرست بازیگران قرار داشت. او آخرین حضور سینمایی خود را در جاده فلامینگو (1949) انجام داد و در نهایت به عنوان منشی کار را از سر گرفت.